Waar zijn we nu mee bezig

4. feb, 2014

Ik had afspraak met een hele delegatie natuurlijke wijnbouwers uit Georgië om hun nieuwe craties te evalueren, en het resultaat mag gezien zijn. 

De saperavi 2012 van Artanuli Gvino, doet zijn vorige zilveren medaille alle eer aan. Iago Bitarishvili slaat met zijn Chinuri met 6 maand schilcontoct alweer de nagel op de kop. John Okro heeft er dan weer een Rkatsiteli bij die heel verfijnd en toegankelijk is. Ook Malkhaz Jakeli heeft weer een zeer mooi afgeronde Saperavi 2011, die nu al kan gedronken worden.

Pheasant's Tears heeft nu dezelfde Chinuri, zonder, met licht schilcontact, en met een maand schilcontact. Zeer interessant om de evolutie te zien en voor elk wat wils. Naast de Chinuri, Rkatsiteli en Mtsvane, hebben ze in de rode ook weer de keuze tussen de meer zeldzame Tavkveri en Shavkapito, beiden een stuk strakker dan de meer bekende Saperavi. Een nieuwigheid bij Pheasant's Tears is de Tibaani mix, afkomstig van 400 verschillende rassen die allen samen werden gefermenteerd.

En dan hebben we het nog niet gehad over de Rkatsiteli met 8 maanden, u leest het goed, 8 maanden schilcontact van Nika Bakhia, ronduit uitmuntend voor de liefhebbers, hij is zowaar licht van kleur en heeft veel fraicheur. Maar de ontdekking is wel de Sauvignon Blanc van Franz Strohmeyer met maar liefst 9 maand schilcontact. Deze wijn heeft mij werkelijk van mijn sokken geblazen. Zijdezacht, complex en mineraal.

Misschien moeten we toch maar wat Europese oranje wijnen ook gaan uitproberen. Ze werken op een gelijkaardige manier als de Georgiërs, maar voegen daar hun eigen aspect aan toe, wat soms beter aan onze druiven en ons klimaat is aangepast.

Stof genoeg tot nadenken dus, en toen ik thuis kwam stond onze eerste lading al te blinken. Daar gaan we nu dus eerst mee aan de slag en hopen om heel wat mensen enthousiast te krijgen voor deze boeiende producten, die altijd aanzetten tot conversatie en creatieve ideëen. Natuurlijke oranje wijnen komen uit Georgië  en niet zoals een "gevierd" Vlaams wijnschrijver op radio 1 stelde: uit Italië. Ze zijn zo boeiend omdat ze uw vast geroeste smaakpatronen terug los kunnen weken, en dat, elke millesime opnieuw.

En dat het geen modegril zal zijn is zeker, aangezien de techniek al 8000 jaar bestaat. De Georgiërs zijn pas recent beginnen inzien dat ze al millenia een andere wijn produceerden dan de rest van de wereld. Enkele Italianen en een Amerikaan hebben hen wakker geschud, en nu is de techniek Unesco werelderfgoed, en sponsort de regering missies van kleine natuurlijke wijnbouwers in het buitenland.

Ik zal u graag in contact brengen met deze nieuwe oude wereld...

28. jan, 2014

Het blijft nog steeds winter en voor de wijngaard kunnen we enkel wachten op de bestelde wijngaardpalen, en het snoeien is pas voor eind februari. Ik ben dan maar eens gaan kijken of het Lijsternest van Stijn Streuvels er nog steeds staat. En, ja hoor, helemaal fris en gerenoveerd. Volgend weekend heb ik afspraak met de Georgische wijnbouwers in Saumur. Ik ben benieuwd wat de nieuwe oogst te bieden heeft en hoe we dit goddelijke spul aan de man kunnen brengen. Ik ben vollop aan het schaven aan mijn stuk over de Georgische natuurlijke wijnbouw als metafoor voor een gezonde landbouw in de toekomst. In feberuari ga ik ook op studiereis naar Franse boeren die al met Qvevri en oranje wijnen hebben gewerkt. Tegen de zomer van 2015 moet de wijnmakerij op punt staan, en de kans is zeer groot dat we resoluut kiezen voor amforen of qvevri. Kwestie van niet allemaal nog eens hetzelfde te maken, als wat de Fransen ook al eeuwen doen. Ik maak liever iets dat bij mijn persoonlijkheid en bij het terroir past, dan iets wat voldoet aan een algemeen lastenboek.

10. jan, 2014

Of zo zou het toch moeten zijn.

In werkelijkheid staat dus alles in bloei: Phacelia, Bernagie, Paardenbloem, Mosterd, Raapzaad, Kaasjeskruid, Madeliefje,.... allemaal zijn ze flink aan het kiemen en bloemen aan het dragen. Misschien is er wel een fout geslopen in de digitale kalenders. De bijen zullen weer klop krijgen deze winter en hopelijk gaat het niet dezelfde kant op met de planten.

Ondertussen blijft dus ook het gras groeien als kool, en dat kunnen we dus missen als kiespijn. De boer weet dus nu al waar zich zorgen over te maken...

18. dec, 2013

In november ben ik een week naar Georgië getrokken. Ik moet zeggen dat de verwachtingen redelijk groot waren, en die werden rijkelijk voldaan.

In mijn streven om de meest pure en originele wijn van België te gaan produceren, moest ik gaan kijken waar zeer weinig mensen hebben gekeken. In Georgië maakt men al 8000 jaar wijn op dezelfde wijze. Qvevri zijn grote aardewerken amforen die in de grond worden ingegraven en waarvan de binnenkant is behandeld met bijenwas. Daarin worden de gekneusde druiven gedaan en na de gisting worden de qvevri afgesloten om tot 6 maanden op de schillen te rijpen. Het onvoorstelbare is dat ze dit doen met witte druiven. Het resultaat zijn donkere tot zelfs oranje wijnen met een hoog tanninegehalte toetsen van abrikozen, walnoten, zeste van citroen en sinaasappel.

Bovendien gebeurt dit alles op basis van een van de 540 Georgische druivenrassen met namen als Saperavi, Rkatsiteli, Kisi, Tavkveri, Chinuri, Mtsvane, enz... 

Niet alleen de techniek inspireert mij voor de wijnen in het Lijsternest, maar ook de originaliteit van de Georgische natuurlijke wijnen, heeft mij overtuigd om deze godendrank naar België te brengen. Het wordt niet zomaar een handel in natuurlijke wijn, maar een onderdeel van het grote verhaal dat ik wil brengen rond bodemvruchtbaarheid en de ultieme vorm van duurzame landbouw: zuiver druivensap dat in de bodem wordt omgezet tot een kwaliteitsproduct dat de geest openstelt voor een rijk smakenpalet. Geen gestuurde temperatuurcontrole, geen cultuurgist, enzymen, antioxidanten, enkel de bodemtemperatuur en biologische processen. Creativiteit leidt tot diversiteit en duurzaamheid, unformisering leidt tot zekerheid, stagnatie en ecologische exploitatie.

Ik breng een interessante lezing die begint bij de staat van onze bodem en eindigt in een zinneprikkelende degustatie van Georgische natuurlijke wijnen. Vanaf 2016 komen daar ook nog de wijnen van het Lijsternest bij. Het is een mix van onderwerpen uit de harde ecologische realiteit, het belang van biologische kennis voor ons voortbestaan, en het genot dat kan gepaard gaan met deze schijnbaar ernstige onderwerpen. Het hoeft allemaaal niet zo ernstig, zolang we maar beseffen dat we gewoon een biologisch organisme zijn, dat nooit zal ontsnappen aan zijn eigen biologische realiteit.