4. feb, 2014

Nog maar net terug van Saumur en daar staat onze eerste levering Georgiërs op de laadkade

Ik had afspraak met een hele delegatie natuurlijke wijnbouwers uit Georgië om hun nieuwe craties te evalueren, en het resultaat mag gezien zijn. 

De saperavi 2012 van Artanuli Gvino, doet zijn vorige zilveren medaille alle eer aan. Iago Bitarishvili slaat met zijn Chinuri met 6 maand schilcontoct alweer de nagel op de kop. John Okro heeft er dan weer een Rkatsiteli bij die heel verfijnd en toegankelijk is. Ook Malkhaz Jakeli heeft weer een zeer mooi afgeronde Saperavi 2011, die nu al kan gedronken worden.

Pheasant's Tears heeft nu dezelfde Chinuri, zonder, met licht schilcontact, en met een maand schilcontact. Zeer interessant om de evolutie te zien en voor elk wat wils. Naast de Chinuri, Rkatsiteli en Mtsvane, hebben ze in de rode ook weer de keuze tussen de meer zeldzame Tavkveri en Shavkapito, beiden een stuk strakker dan de meer bekende Saperavi. Een nieuwigheid bij Pheasant's Tears is de Tibaani mix, afkomstig van 400 verschillende rassen die allen samen werden gefermenteerd.

En dan hebben we het nog niet gehad over de Rkatsiteli met 8 maanden, u leest het goed, 8 maanden schilcontact van Nika Bakhia, ronduit uitmuntend voor de liefhebbers, hij is zowaar licht van kleur en heeft veel fraicheur. Maar de ontdekking is wel de Sauvignon Blanc van Franz Strohmeyer met maar liefst 9 maand schilcontact. Deze wijn heeft mij werkelijk van mijn sokken geblazen. Zijdezacht, complex en mineraal.

Misschien moeten we toch maar wat Europese oranje wijnen ook gaan uitproberen. Ze werken op een gelijkaardige manier als de Georgiërs, maar voegen daar hun eigen aspect aan toe, wat soms beter aan onze druiven en ons klimaat is aangepast.

Stof genoeg tot nadenken dus, en toen ik thuis kwam stond onze eerste lading al te blinken. Daar gaan we nu dus eerst mee aan de slag en hopen om heel wat mensen enthousiast te krijgen voor deze boeiende producten, die altijd aanzetten tot conversatie en creatieve ideëen. Natuurlijke oranje wijnen komen uit Georgië  en niet zoals een "gevierd" Vlaams wijnschrijver op radio 1 stelde: uit Italië. Ze zijn zo boeiend omdat ze uw vast geroeste smaakpatronen terug los kunnen weken, en dat, elke millesime opnieuw.

En dat het geen modegril zal zijn is zeker, aangezien de techniek al 8000 jaar bestaat. De Georgiërs zijn pas recent beginnen inzien dat ze al millenia een andere wijn produceerden dan de rest van de wereld. Enkele Italianen en een Amerikaan hebben hen wakker geschud, en nu is de techniek Unesco werelderfgoed, en sponsort de regering missies van kleine natuurlijke wijnbouwers in het buitenland.

Ik zal u graag in contact brengen met deze nieuwe oude wereld...