18. dec, 2013

Eerste kennismaking met Georgië en zeker niet de laatste

In november ben ik een week naar Georgië getrokken. Ik moet zeggen dat de verwachtingen redelijk groot waren, en die werden rijkelijk voldaan.

In mijn streven om de meest pure en originele wijn van België te gaan produceren, moest ik gaan kijken waar zeer weinig mensen hebben gekeken. In Georgië maakt men al 8000 jaar wijn op dezelfde wijze. Qvevri zijn grote aardewerken amforen die in de grond worden ingegraven en waarvan de binnenkant is behandeld met bijenwas. Daarin worden de gekneusde druiven gedaan en na de gisting worden de qvevri afgesloten om tot 6 maanden op de schillen te rijpen. Het onvoorstelbare is dat ze dit doen met witte druiven. Het resultaat zijn donkere tot zelfs oranje wijnen met een hoog tanninegehalte toetsen van abrikozen, walnoten, zeste van citroen en sinaasappel.

Bovendien gebeurt dit alles op basis van een van de 540 Georgische druivenrassen met namen als Saperavi, Rkatsiteli, Kisi, Tavkveri, Chinuri, Mtsvane, enz... 

Niet alleen de techniek inspireert mij voor de wijnen in het Lijsternest, maar ook de originaliteit van de Georgische natuurlijke wijnen, heeft mij overtuigd om deze godendrank naar België te brengen. Het wordt niet zomaar een handel in natuurlijke wijn, maar een onderdeel van het grote verhaal dat ik wil brengen rond bodemvruchtbaarheid en de ultieme vorm van duurzame landbouw: zuiver druivensap dat in de bodem wordt omgezet tot een kwaliteitsproduct dat de geest openstelt voor een rijk smakenpalet. Geen gestuurde temperatuurcontrole, geen cultuurgist, enzymen, antioxidanten, enkel de bodemtemperatuur en biologische processen. Creativiteit leidt tot diversiteit en duurzaamheid, unformisering leidt tot zekerheid, stagnatie en ecologische exploitatie.

Ik breng een interessante lezing die begint bij de staat van onze bodem en eindigt in een zinneprikkelende degustatie van Georgische natuurlijke wijnen. Vanaf 2016 komen daar ook nog de wijnen van het Lijsternest bij. Het is een mix van onderwerpen uit de harde ecologische realiteit, het belang van biologische kennis voor ons voortbestaan, en het genot dat kan gepaard gaan met deze schijnbaar ernstige onderwerpen. Het hoeft allemaaal niet zo ernstig, zolang we maar beseffen dat we gewoon een biologisch organisme zijn, dat nooit zal ontsnappen aan zijn eigen biologische realiteit.